Blepharopsis mendica

Niedoceniany i generalnie rzecz biorąc mało popularny gatunek modliszki występujący na naszym "europejskim podwórku"

Blepharopsis mendica

Wielu hodowców czy to początkujących czy zaawansowanych niejednokrotnie zgłaszało się do mnie po wskazówki dotyczące hodowli. O tyle, o ile hodowla na początkowych etapach jest dość prosta i mało skomplikowana, problemy zaczęły się pojawiać przy przedostatniej i ostatniej wylince. Modliszki które do tej pory ładnie rosły zaczynały padać bądź źle linieć. Co jest zatem przyczyną takiego stanu rzeczy ?

Oczywiście niewiedza :)

Blepharopsis mendica, klasyfikowana jako jeden gatunek występuje tak na prawdę w dwóch obszarach klimatycznych. Europejska – występująca na Wyspach Kanaryjskich, Cyprze, na Bliskim Wschodzie – np w Izraelu, niestety wymaga poddaniu specyficznemu procesowi zimowania. Druga, występująca w Egipcie, którą można w waunkach domowych odchować bez konieczności zimowania. Całe "clue" jest tylko w tym. Modliszki, które oryginalnie pochodzą z obszaru na którym okres zimowy jest odczuwalny, będą wymagały spowolnienia metabolizmu odpowiadającego procesowi diapauzy. Nie przeskoczycie tego :)

W przypadku Blepharopsis mendica z Egiptu ( wiem, w Egipcie też jest zima, ale zdecydowanie łagodniejsza i bardziej przypominająca temperaturami zakres przyjętych temperatur pokojowych w Polsce ) obejdzie się bez schładzania. Kolejną bardzo istotną rzeczą jest utrzymanie prawidłowego metabolizmu dla tej konkretnej modliszki.

To, że modliszka poluje, je i przeliniała kilka razy nie znaczy że zachowuje w pełni prawidłowy metabolizm. Kluczowa w tym przypadku będzie temperatura. Aby zapobiec nieprawidłowemu linieniu należy w cyklu dziennym utrzymać temperaturę w przedziale 32-40 C. Blepharopsis mendica to owad określany mianem termofila. Dla ich prawidłowego rozwoju temperatura, niski poziom wilgotności powietrza, jest kluczowym. W jaki sposób zatem spełnić wyżej wymienione warunki ? Podpowiem tylko, że dobrym rozwiązaniem jest trzymanie tych modliszek w pustej wolierze. Pusta, mam przez to na myśli, że nie wyposażona w żadne wilgotne podłoże. Suche gałęzie w zupełności wystarczą. Przez cały okres życia Blepharopsis mendica nie ma też konieczności pryskania. Pryskanie tych owadów będzie się wiązało ich śmiercią. Reasumując : sucho, przewiewnie i ciepło. W celu uzyskania tak wysokiej temperatury w pojemniku hodowlanym, pole do popisu zostawiam Wam.

Jeżeli Sprzedawca dostarczy Wam modliszki europejskie, rozpocznijcie proces wybudzania i dogrzewania Blepharopsis od stadia L5-6 bo wtedy, w naturze, ich procesy metaboliczne ulegają przyspieszeniu.

Blepharopsis mendica po wykluciu jest modliszką bardzo małą. Wielkością nie odbiega wiele od muszki Drosophila melanogaster i taką też muszkę należy jej podawać. Podpowiadam, tak na przyszłość aby nikt z Was się nie zdziwił, że modliszka nie chce polować na muchę od której jest mniejsza. Druga, ostatnia podpowiedź z mojej strony, Blepharopsis mendica należy do rodziny Empusidae. Karmcie pokarmem o niskiej zawartości chityny i zgodnie z preferencjami rodziny do której należy – mianowicie, pokarmem latającym.

Krótkie podsumowanie :

Kluczowe warunki hodowli

• Temperatura: Blepharopsis mendica jest gatunkiem termofilnym. Aby zapewnić prawidłowe linienie, należy w cyklu dziennym utrzymywać 32–40°C.

• Wilgotność: niski poziom wilgotności jest kluczowy. Gatunek ten wymaga środowiska suchego i przewiewnego.

• Wystrój pojemnika: najlepiej sprawdza się pusta woliera – bez wilgotnego podłoża. Suche gałęzie w zupełności wystarczą.

• Podlewanie/pryskanie: całkowicie zbędne – a wręcz niebezpieczne. Nawilżanie środowiska może doprowadzić do śmierci owada.