Wycieczka na Teneryfę

Boże, dopomóż.

Po raz kolejny nabrałem sam siebie...

Kilka lat temu, będąc że tak powiem " na fali " dobrych pomysłów, dobrych wyborów jeżeli chodzi o moje kierunki podróżnicze, obrałem za cel Grecję. Żona była akurat w ciąży, byliśmy świeżo po powrocie z przeszło miesięcznego pobytu w Malezji i ... I oczywiście tutaj jak kulą w płot, tyle że 2 metry nad płotem. Doskonale pamiętam, że wtedy też wybrałem sobie za miesiąc podróży kwiecień. Wieczory chłodne, woda w basenie zimna, woda w morzu zimna a robactwa jak na lekarstwo. Natomiast nie brakowało tzw. "spacerków" bo wiadomo – być może gdzieś tam, za wzgórzem będzie się czaiło modliszkowe El dorado. Akurat.

W tym roku podkusiło mnie aby wybrać się na Teneryfę...

Przecież człowiek wiedział. Wiedział doskonale, że to kwiecień. Może ta Teneryfa to nie do końca taka europejska... Może jednak ciut jej bliżej do tej Afryki... Ale mimo wszystko, gdzieś z tyłu głowy głosik ciuchutko wspominał słowo "Grecja"

Powiedziałbym, że niemal powtórka z rozrywki.

Przejdźmy jednak do konkretów.

Na Teneryfę wybraliśmy się w pierwszej połowie kwietnia. Szacowane temperatury podawane w internetach mówiły o przedziale 18-26 C. Pierwsza połowa kwietnia – w oparciu o moją wiedzę – oznacza ni mniej ni więcej jak okres kiedy to robactwa powinno być pod dostatkiem. Owszem, pod dostatkiem jest – w Malezji, Indonezji, Tajlandii, Kenii czy Tanzanii. Na tych szerokościach geograficznych akurat robactwo można zbierać na kilogramy.

Wiedząc to doskonale i tak sobie wmówiłem, że na pewno na Teneryfie będzie podobnie. Oczywiście nie było.

Moi drodzy, Teneryfa to wyspa na której "obficie" występują takie gatunki modliszek jak Blepharopsis mendica, Hypsicorpyha gracilis, Ameles spallazania, Pseudoyersinia.

Piszę "obficie" dlatego że oznaczeń na poratlu inaturalist.org jest po prostu od groma.

Kwaterunek mieliśmy na południowej części wyspy. Dokładnej lokacji nie podam, bo życzę wszystkim miłej zabawy w poszukiwaniu modliszek na własną rękę. Zapewnić mogę jedynie, że ośrodek był zlokalizowany kilkaset metrów od oznaczeń na ww portalu.

Zapewniam Was, że jeżeli chodzi o zbieranie i "szukanie modliszek w terenie" jestem w tym na prawdę dobry :) - tak skromnie mówiąc. Na przestrzeni kilkunastu lat na prawdę udało mi się zebrać samemu masę różnych modliszek na czterech kontynentach. Tutaj, na Teneryfie przyznaję że pomimo zapoznania się ze źródłami, sprawdzenia pogody, wybrania "przypuszczalnie dobrego" momentu na podróż, to i tak niemalże zaliczyłem kolejną "Grecję" :)

Pierwszego dnia, w porannych godzinach udałem się od razu na stok. Wysokość szacowana – nie miałem możliwości dokładnego zmierzenia ok. 220 m n p m. Stoki pokryte są w większości roślinnością sucholubną, roślinami dostosowanymi do ciężkich warunków. Pierwsze "znalezisko" po niespełna godzinnym "czesaniu" to Pseudoyersinia sp. Dorosła samica znaleziona niedaleko samca, na źdźbłach trawy. Trawy – tak będę roboczo je nazywał – mające nierzadko do 1-1.2 m wysokości. Nie powiem – ale jak na pierwsze godziny szukania, byłem i tak zadowolony że znalazłem cokolwiek. Co mnie natomiast zaskoczyło – brak jakichkolwiek innych owadów. Dosłownie kilka szarańczaków, typowych sucholubnych "koników polnych" i to tyle. Żadnych pajęczaków, much i innego planktonu łąkowego. Pierwszego dnia nie przekraczałem wysokości ok. 200-230 m n p m. Jest to informacja istotna dla każdego, kto chciałby spróbować w przyszłości szukania modliszek na Teneryfie.

Tego samego dnia, w godzinach popołudniowych gdzie słońce już stało wysoko na niebie, udaliśmy się spacerkiem na kolejną lokację wynikającą z poratlu inaturalist. Miejsce było oznaczone jako obszar występowania Blepharopsis mendica. Wysokość maksymalnie 30-40 m n p m. Temperatura przy glebie – stale eksponowanej na promienie słoneczne – 26-27 C. Odległość od oceanu – w linii prostej ok. 400 metrów. Około godziny i kolejne "trafienie". Tym razem, takie same trawy jak wspomniane wcześniej, ale udało się "ustrzelić" Hypsicorpyha gracilis. W ciągu niespełna 30 minut znalazłem parkę i nadprogramową samicę. Wszystkie modliszki na dwa linienia do stadia imago.

Głosik powtarzający magiczne słowo "Grecja" tak jakby wycofał się zaś ja doszedłem do wniosku że może jednak nie będzie tragedii.

Kolejne dni zaowocowały niczym. Na dobrą sprawę, nie znalazłem kompletnie niczego. W Malezji czy na wyspach indonezyjskich, każdorazowo jak zmieniałem wysokość łapania, kończyło się to znalezieniem co najwyżej malutkich co do zasady gatunków modliszek pokroju Amantis. Podobnie tutaj na Teneryfie – im wyżej tym jeszcze gorzej i tym mniej owadów. Na wysokości ok 300 m n p m udało mi się jedynie znaleźć kilka skakunów i pająka z rodziny Agriope.

Piątego dnia – i tutaj podam konkretną lokalizację – udaliśmy się na obszar Malpais de Guimar ( opis bardziej szczegółowy można znaleźć pod linkiem https://es.wikipedia.org/wiki/Valle_de_G%C3%BC%C3%ADmar ).

W skrócie – obszar bardzo suchy, krajobraz powulkaniczny obfitujący w masę suchej roślinności. Temperatura powietrza w przedziale 28-29 C. Wilgotność oscylująca w przedziale 50 %. Obszar Malpais de Guimar posiada oznaczenia dla Blepharopsis mendica, na której notabene zależało mi najbardziej. Znalezienie tego cholerstwa w tamtejszych krzakach graniczny niemniej jednak z cudem. Tym bardziej jak owady nie są dorosłe bo jeszcze lepiej potrafią się schować pomiędzy mocno zbitymi, wysuszonymi gałązkami.

W każdym razie, u podnóża wulkanu Guimar tj na wysokości ok 20-30 m n p m – udało się znaleźć jedną jedyną samicę Blepharopsis mendica. Samica na etapie sub imago. Pamiętamy – jesteśmy w pierwszej połowie kwietnia. Pozostałych owadów brak. Nie wiem czym rzekomo miały się żywić tak duże modliszki bo na prawdę ilość a raczej brak jakiejkolwiek ilości owadów-ofiar była mocno intrygująca. Obstawiam, że głównym źródłem pokarmu dla tego gatunku mogły być przede wszystkim pasikonikowate – gdzie niegdzie, pojedyncze sztuki uciekły spod nóg. Generalnie poświęciliśmy jeszcze chwilę na szukanie modliszek w tamtym rejonie niemniej jednak bezskutecznie. Wycieczka na Guimar zwieńczona została pięknym blisko 5 km spacerkiem powrotnym, podczas którego Żona się porządnie spaliła :) Muszę przyznać, że nie spodziewaliśmy się aż tak mocnego słońca w kwietniu. Finalnie termometr pokazał 32 C ok. Godziny 14.00

Mój pomysł dot ów wspomnianego spacerku, poparzenie słoneczne ( pamiętajmy, że słońce świeci "inaczej" na różnych szerokościach geograficznych i kąt padania promieni słonecznych na prawdę ma znaczenie ) i finalnie znalezienie całej jednej modliszki dał Żonie przyzwolenie na zawieszenie moich dalszych poszukiwań. Cóż, "Grecja".

Nocną porą, w godzinach 23-00.00, uzbrojony w latarki wracałem wielokrotnie w miejsca gdzie udało mi się znaleźć Hypsicorypha pierwszego dnia. W trakcie kilku dni znalazłem jedynie jeszcze jedną, dodatkową samicę – dosłownie kilkanaście metrów od oryginalnej lokalizacji. Wniosek : gatunek komunalny, po wykluciu nie mający tendencji do "rozbiegania się" po całym Świecie.

Noce na Teneryfie, na obszarze gdzie przebywaliśmy, były stosunkowo ciepłe – temperatura faktycznie zbliżona do prognozowanej bo około 17-20 C przy czym bywały mocno wietrzne. Dla gatunku Blepharopsis mendica na pewno nie robiło to różnicy bo roślinność na której głównie przesiadywały nawet sztorm nie potrafiłby położyć. Jeżeli chodzi o kwestie opadów i dostępu do wody słodkiej. Teza zakładająca, że podanie wody modliszce Blepharopsis mendica ją zabije jest całkowicie bzdurna. Zgadzam się, że są one termofilami i faktycznie nie potrzebują zbyt częstego spryskiwania niemniej jednak patrząc po pogodzie, skłaniam się do wniosku że należy w okresie ich wzrostu ( obstawiam L5-6 ) pryskać i zwiększać im wilgotność chociażby na krótki okres. Przykładowo, spryskiwanie pojemnika hodowlanego, podniesienie wilgotności do 70-80 % na dosłownie 2-3 godziny powinno imitować naturalne warunki. Okres od grudnia do końca maja obfituje mimo wszystko w deszcze.

Teneryfa jest dużą wyspą i należy pamiętać o wpływie wulkanu Teide jaki wywiera on na lokalny ekosystem. Pomimo, że południowa część wyspy obfituje w mniejsze ilości opadów, są one nadal częścią ekosystemu. Modliszki – wszystkie gatunki zamieszkujące wyspę są poddane praktycznie takim samym wpływom pogodowym. Podsumowując mój krótki urlop na Teneryfie...

Było o krok od "Grecji" – czyli całkowitej klapy, porażki i traumy dla Żony. Z drugiej strony – wiem, że na Teneryfie w tym samym czasie było kilku Niemców "kolegów po fachu" i im udało się znaleźć tylko Blepharopsis mendica – też na obszarze Guimar notabene. Ja zebrałem trzy gatunki. Punkt dla mnie. Niestety, nie wziąłem pod uwagę kwadr księżyca – za to sobie ten punkt odejmę. Przy szukaniu owadów jest to bardzo istotne – podczas pełni modliszek praktycznie nie znajdziecie. Minusowy punkt dam sobie również za brak kremów przeciwsłonecznych – słońce na Teneryfie, nawet w kwietniu, jest silne. Zarówno dla Blepharopsis mendica jak i Hypsicorypha będzie to zatem bardzo ważny czynnik.

Relatywnie nie wyszło źle ale mogło być lepiej. Jeżeli coś Was kiedyś podkusi aby udać się na Teneryfę w celu znalezienia modliszek, zachęcam do rozważenia opcji szukania ( bez Żony/Męża, w zależności kto bardziej jest marudliwy ) w obszarze Barranco del Infierno.

Pozdrawiam wszystkim miłośników rozmaitych insektów

B